ഒരു പപ്പടം പൊട്ടിച്ചപ്പോൾ, കേരളത്തിലെ ജാതി മത ചിന്തകൾ പൊടിഞ്ഞോ?” 

Time Taken To Read 4 Minutes

ഇന്നലെ കളക്ടർ ദിവ്യാ എസ നായരുടെ ഒരു വീഡിയോ ഫേസ്‌ബുക്കിലൂടെ കണ്ടു ആ കഥ ശിവഗിരിയിൽ നടന്നതാണ്. കളക്ടർ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്, കേരള നവോത്ഥാന ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ കഥകളിൽ ഒന്നാണിത്.

കഥയുടെ പൂർണ്ണ രൂപം ഇങ്ങനെയാണ് കടപ്പാടോടെ എഴുതട്ടെ

മഹാകവി ഉള്ളൂർ എസ്. പരമേശ്വര അയ്യർ അന്നത്തെ തിരുവിതാംകൂറിലെ വലിയ പണ്ഡിതനും, സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥനും, മനസ്സിന്റെ അറകളിൽ ആചാരം കൊണ്ടുനടക്കുന്ന ഒരു യാഥാസ്ഥിതിക  ബ്രാഹ്മണനും ആയിരുന്നു. ശ്രീനാരായണ ഗുരുവിനെ കാണാൻ അദ്ദേഹത്തിന് ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷെ മനസ്സിൽ ഒരു അയിത്ത ബോധം ബാക്കി നിന്നു.

ഒരു ദിവസം അദ്ദേഹം ശിവഗിരിയിൽ ഗുരുവിനെ കാണാൻ ചെന്നു. ഗുരു അദ്ദേഹത്തെ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു, സംസാരിച്ചിരുന്നു. ഉച്ചയായപ്പോൾ ഗുരു പറഞ്ഞു: “ഊണ് കഴിച്ചിട്ട് പോകാം.”

അപ്പോഴാണ് ഉള്ളൂർ ആ കാഴ്ചകണ്ടതു് ഊട്ടുപുരയിൽ ഇവരോടൊപ്പം ഊണുകഴിക്കാൻ ആശ്രമത്തിലെ അന്ദേവാസികളായ കുറച്ചു പിന്നോക്ക വിഭാഗത്തിൽ പെട്ട കുട്ടികളുമുണ്ടായിരുന്നു

എല്ലാവരും കൂടി നിലത്ത് ഇലയിട്ട് ഊണിന് ഇരുന്നു. ഉള്ളൂരിനും ഇലയിട്ടു. സദ്യ  വിഭവങ്ങളെല്ലാം വിളമ്പിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പപ്പടം വിളമ്പി

അന്നത്തെ കാലത്ത് ഉയർന്ന ജാതിക്കാർ താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരുടെ കൂടെ ഒന്നിച്ചിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കില്ല. ഒരേ പാത്രത്തിൽ നിന്ന് എടുത്ത് കഴിക്കില്ല. ഉള്ളൂർക്ക് മനസ്സിൽ ഒരു മടി തോന്നി. പപ്പടം എടുക്കാൻ അദ്ദേഹം മടിച്ചു.

ഇത് ഗുരു ശ്രദ്ധിച്ചു. ഗുരു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അദ്ദേഹം പതിയെ തന്റെ പപ്പടം എടുത്ത് രണ്ടായി പൊട്ടിച്ച്, അതിന്റെ പകുതി ഉള്ളൂരിന്റെ ഇലയിലേക്ക് വെച്ച് കൊടുത്തു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു:

“നമുക്ക് ഒന്നിച്ചു പൊട്ടിക്കാം”

പിന്നെ ആ പന്തിയിൽ ഒരുമിച്ചു പപ്പടം പൊടിയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു എന്ന് സാരം.

ഉള്ളൂർ ആ പ്രവൃത്തി ഉൾക്കൊണ്ടു. ഗുരുവിന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് പകുതി പപ്പടം വാങ്ങി അദ്ദേഹം കഴിച്ചു.

അൽപം കഴിഞ്ഞ് ഗുരു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു:

“പൊടിഞ്ഞോ?”

ഉള്ളൂർ ആദ്യം കരുതി പപ്പടം പൊടിഞ്ഞോ എന്നാണ് ചോദിക്കുന്നത് എന്ന്. പക്ഷെ ഗുരു ഉദ്ദേശിച്ചത് പപ്പടത്തെ അല്ലായിരുന്നു എന്ന് ഉള്ളൂരിന്‌ അൽപ്പം കഴിഞ്ഞു മനസ്സിലായി

ഗുരു എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്?

“പൊടിഞ്ഞോ?” എന്ന ആ ഒറ്റ ചോദ്യത്തിൽ ഗുരുവിന്റെ വലിയ ദർശനം മുഴുവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.

പപ്പടം പൊട്ടിയ പോലെ, നിന്റെ മനസ്സിൽ ഇതുവരെ കൊണ്ടുനടന്ന ജാതി ചിന്ത പൊടിഞ്ഞു പോയോ? എന്നാണ് ഗുരു ചോദിച്ചത്.

നമ്മൾ പപ്പടത്തെ രണ്ടായി പൊട്ടിച്ചപ്പോൾ പപ്പടം പൊടിഞ്ഞു. അതുപോലെ മനുഷ്യരെ നമ്മൾ ജാതി പറഞ്ഞ് രണ്ടായി പൊട്ടിക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യത്വമാണ് പൊടിഞ്ഞു പോകുന്നത് എന്ന സന്ദേശം.

ഉള്ളൂർ അത്  ഉൾക്കൊണ്ടു? ആ നിമിഷം തന്നെ അത് മനസ്സിലാക്കി. തന്റെ ഉള്ളിലെ ജാതി അഹങ്കാരമാണ് പൊടിയേണ്ടത്, പപ്പടം അല്ല എന്ന്.

ആ സംഭവത്തിന് ശേഷം ഉള്ളൂർ പൂർണ്ണമായും മാറി. പിന്നീട് അദ്ദേഹം ഗുരുവിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആരാധകനും, ശിഷ്യനുമായി.

ഗുരുവിനെ കുറിച്ച് അദ്ദേഹം എഴുതിയ കവിതകൾ അതിന് തെളിവാണ്. അദ്ദേഹം പിന്നീട് എഴുതി –

“ഒരു ജാതി, ഒരു മതം, ഒരു ദൈവം മനുഷ്യന്” എന്ന ഗുരുവിന്റെ സന്ദേശം ജീവിതത്തിൽ പകർത്തിയ ആളായി ഉള്ളൂർ മാറി.

അതുകൊണ്ടാണ് ദിവ്യ എസ്. അയ്യർ ആ കഥ പറഞ്ഞത്. ഇന്ന് നമ്മൾ ഓഫീസിലും സമൂഹത്തിലും കാണുന്ന തൊട്ടുകൂടായ്മ മനസ്സിൽ നിന്ന് പോയോ എന്ന് സ്വയം ചോദിക്കാനാണ് – ആ  “പൊടിഞ്ഞോ?” എന്ന പ്രയോഗം.

ശിവഗിരിയിൽ വെച്ച് ഗുരു ഉള്ളൂരിനോട് ചോദിച്ച “പൊടിഞ്ഞോ?” എന്ന ഒറ്റ ചോദ്ധ്യത്തിൽ ഉള്ളൂരിന്റെ  ജാതി മത ചിന്തപൊടിഞ്ഞിരുന്നു

എന്നാൽ നമ്മളൊക്കെ പുരോഗമനം പറഞ്ഞു 21 ആം നൂറ്റാണ്ടിലേത്തിയിട്ടും? ഇപ്പൊഴും പപ്പടം പൊട്ടിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു

പപ്പടം പൊടിഞ്ഞിട്ടും, നമ്മുടെ മനസ്സിലെ ജാതി മത ചിന്തകൾ ഒട്ടും പൊടിഞ്ഞിട്ടില്ല. അതല്ലേ ഇപ്പോഴും ജാതി മത സെൻസസ് വേണമെന്ന് പറഞ്ഞു മുറവിളികൂട്ടുന്നതു.

പറഞ്ഞുവരുന്നത് 100 വർഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഈ നാട്ടിലെ പലരുടെയും മനസ്സിലെ ജാതി ബോധം ഇന്നും പൊടിഞ്ഞിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ഇന്നും നമുക്ക് ജാതി സെൻസസിനെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കേണ്ടി വരുന്നത്.

അവിടെയാണ് സനാതന ധർമ്മത്തിന്റെ  പ്രസക്തി ഏറുന്നത്  

പലരും ഇന്ന് സനാതന ധർമ്മം എന്ന് പറയുമ്പോൾ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ജാതി വ്യവസ്ഥയാണ്. പക്ഷെ ശ്രീനാരായണ ഗുരുവും, ശ്രീബുദ്ധനും, മഹാത്മാ ഗാന്ധിയും പറഞ്ഞ സനാതന ധർമ്മം അതല്ല. സനാതനം എന്നാൽ നിത്യമായ സത്യമാണ് – സ്നേഹവും, കരുണയും, സത്യവും.

“ജന്മനാ ജാതി”. ഇതിനെയാണ് ഗുരു എതിർത്തത്. ഗുരു പറഞ്ഞത് “ജാതി ചോദിക്കരുത്, പറയരുത്, ചിന്തിക്കരുത്” എന്നാണ്. മനുഷ്യന്റെ കഴിവ് അളക്കേണ്ടത് ജനനം കൊണ്ടല്ല, കർമ്മം കൊണ്ടാണ്.

അതുകൊണ്ട് നമ്മൾ എതിർക്കേണ്ടത് മതത്തെ അല്ല, മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനിൽ നിന്ന് അകറ്റുന്ന ആ  ചിന്തയെ ആണ്.

അംബേദ്കർ ഭരണഘടനയിൽ എഴുതിവെച്ചതെന്താണ്? സംവരണം 10 വർഷത്തേക്ക് മാത്രമാണ് വിഭാവനം ചെയ്തത് എന്ന് എല്ലാവരും പറയാറുണ്ട്. അത് സത്യമാണ്,  അത് ഇപ്പോൾ പകുതി സത്യമായി 69 വർഷമായി തുടരുന്നു.

“ഡോ. അംബേദ്കർ 10 വർഷം എന്ന് പറഞ്ഞത് രാഷ്ട്രീയ അധികാരത്തിന് മാത്രമായിരുന്നു. വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും ജോലിക്കും അദ്ദേഹം സമയപരിധി വെച്ചില്ല, കാരണം അദ്ദേഹം കരുതി ജാതി 10 വർഷം കൊണ്ട് ഇല്ലാതാകും എന്ന്. പക്ഷെ 79 വർഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും ജാതി ഇല്ലാതായില്ല, മറിച്ച് സംവരണം തന്നെ ഒരു ജാതിയായി മാറി.

അതുകൊണ്ട് ഇനി വേണ്ടത് ജാതി സെൻസസ് അല്ല, സാമ്പത്തിക സെൻസസ് ആണ്. ഒരു പിന്നോക്കക്കാരന്റെ മകൻ ഡോക്ടറായാൽ, അവന്റെ മകന് ഇനി സംവരണം വേണ്ട.

ഒരു പട്ടികജാതിക്കാരൻ IAS ആയാൽ, അവന്റെ കുടുംബം ഇനി പൊതു വിഭാഗമാണ്. സംവരണം ജാതിക്കല്ല, ദാരിദ്ര്യത്തിനാണ് നൽകേണ്ടത്.

അങ്ങനെ വരുമ്പോൾ മാത്രമേ അംബേദ്കർ സ്വപ്നം കണ്ട ജാതിരഹിത സമൂഹം ഉണ്ടാകൂ. ഇതാണ് യഥാർത്ഥ സനാതന ധർമ്മം

അതായത് കർമ്മം കൊണ്ട് മനുഷ്യനെ അളക്കുക, ജന്മം കൊണ്ടല്ല.”

അംബേദ്കറുടെ യഥാർത്ഥ ഉദ്ദേശത്തെ ജാതി നിർമാർജ്ജനം?  ഇന്ന് 79 വർഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും എന്തുകൊണ്ട്? പിന്നോക്കക്കാർക്ക് ഇപ്പോഴും സംവരണം വേണ്ടി വരുന്നു? കാരണം ജാതി ഇപ്പോഴും അവിടെ തന്നെയുണ്ട്.

എന്തുകൊണ്ട് ജാതി സെൻസസ് വേണമെന്നും സംവരണം വേണണെന്നും ചില രാഷ്ട്രീയക്കാർ നിർബന്ധം പിടിക്കുന്നു? ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു  ഇത് ഇന്നത്തെ രാഷ്ട്രീയക്കാർ ഒരു വോട്ടു ബേങ്ക് രാഷ്ട്രീയമായി മാറ്റിയിരിക്കയാണ്.

നമ്മൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിക്കുമ്പോൾ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ?

ഈ 80 കൊല്ലം കൊണ്ട് എത്ര പിന്നോക്കക്കാർ MLA മാരും MP മാരും മന്ത്രിമാരും ആയി?

ഒരുപാട് പേർ ആയി. അത് നല്ല കാര്യം തന്നെ.

പക്ഷെ ഒരു സംശയം – ആർക്കാണോ ഒരിക്കൽ ഭാഗ്യം കൊണ്ട് സംവരണ സീറ്റ് കിട്ടിയത്, അവർ ആ സീറ്റ് വിട്ടുകൊടുക്കുന്നുണ്ടോ?

ഇല്ല.

ഒരു തവണ MLA ആയാൽ, പിന്നെ അയാൾ തന്നെ. അയാൾ കഴിഞ്ഞാൽ മകൻ, മകൾ, ഭാര്യ. ആ സീറ്റ് അവരുടെ കുടുംബ സ്വത്ത് പോലെയായി.

ഗുരു പപ്പടം പൊട്ടിച്ച് തന്നത് എല്ലാവർക്കും ഒന്നിച്ച് കഴിക്കാനായിരുന്നു. ഇവിടെ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്? പപ്പടം കിട്ടിയവൻ അത് മുഴുവൻ പോക്കറ്റിൽ ഇട്ട്, “ഇത് എന്റേത് മാത്രമാണ്” എന്ന് പറഞ്ഞ് മുറുകെ പിടിക്കുന്നു.

അതോടെ എന്ത് സംഭവിച്ചു?

അതേ ജാതിയിൽ തന്നെയുള്ള, ഇന്നും കൂലിപ്പണിക്ക് പോകുന്ന, സ്കൂളിൽ പോലും പോകാത്ത പാവപ്പെട്ടവന് ആ സീറ്റ് ഒരിക്കലും കിട്ടുന്നില്ല.

പിന്നെ എന്താണ് പരിഹാരം?

വലിയ തത്വചർച്ചയൊന്നും വേണ്ട.

ഈ വിശാല മനസ്കർ എന്ന് പറയുന്നവർ, സംവരണത്തിന് വേണ്ടി തെരുവിൽ കടിപിടി കൂടുന്നതിന് പകരം, ഒരു കാര്യം ചെയ്താൽ മതി.

നിലവിലുള്ള സീറ്റിൽ നിന്ന് തന്നെ കുറച്ച് വീതിച്ച് കൊടുക്കുക.

ഉദാഹരണത്തിന്:
ഒരു പാർട്ടിക്ക് 100 സീറ്റ് ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതിൽ തന്നെ 20 സീറ്റ് പിന്നോക്കക്കാർക്ക്, 10 സീറ്റ് ദളിതർക്ക് എന്ന് അവർക്ക് തന്നെ തീരുമാനിക്കാമല്ലോ? അതിന് ജാതി സെൻസസ് വേണ്ട, നിയമം വേണ്ട.

ഒരു കുടുംബം രണ്ട് തവണയിൽ കൂടുതൽ സംവരണ സീറ്റിൽ മത്സരിക്കരുത് എന്ന് ഒരു നിയമം വെച്ചാൽ മതി. അപ്പോൾ പുതിയ ആൾക്ക് അവസരം കിട്ടും.

അംബേദ്കർ ആഗ്രഹിച്ചത് ഇതാണ്
“എല്ലാവർക്കും ഒരു അവസരം കിട്ടണം, ഒരാൾക്ക് മാത്രം എല്ലാ അവസരവും കിട്ടരുത്.”

ജാതി കൊണ്ടല്ല, ദാരിദ്ര്യം കൊണ്ടാണ് ആളെ അളക്കേണ്ടത്. അന്ന് മാത്രമേ ഗുരു ചോദിച്ച ആ ചോദ്യത്തിന് – “പൊടിഞ്ഞോ?”  എന്നതിന് നമുക്ക് “അതെ, പൊടിഞ്ഞു” എന്ന് പറയാൻ പറ്റൂ.

ഗുരു പപ്പടം പൊട്ടിച്ച് ജാതി ഇല്ലാതാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷെ ഇന്ന് പലരും പപ്പടം ഒളിപ്പിച്ച് വെച്ച്, “ഞങ്ങൾക്ക് ജാതി ഇല്ല” എന്ന് പറയുന്നു. ജാതി ഉണ്ടോ എന്ന് അറിയണമെങ്കിൽ എണ്ണണം.

ജാതി സെൻസസ് എന്നാൽ ജാതി വളർത്താനല്ല, ജാതി ഇല്ലാതാക്കാനാണ്.

ആർക്കൊക്കെ അവസരം കിട്ടി, ആർക്കൊക്കെ കിട്ടിയില്ല എന്ന് കണക്കിലൂടെ മനസ്സിലാക്കാൻ.

ഒരു കുടുംബത്തിൽ തന്നെ 3 തലമുറയായി സംവരണം അനുഭവിക്കുന്നവരും, ഒരു തവണ പോലും സ്കൂളിൽ പോകാൻ കഴിയാത്തവരും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം മനസ്സിലാക്കാൻ.

സുപ്രീം കോടതി തന്നെ പറഞ്ഞത് പോലെ, സംവരണത്തിൽ സാമ്പത്തിക മാനദണ്ഡവും, ഒരു തലമുറ എന്ന പരിധിയും കൊണ്ടുവരാൻ കണക്ക് വേണം.

ജാതി സെൻസസ് വന്നാൽ മാത്രമേ, യഥാർത്ഥത്തിൽ പിന്നോക്കം നിൽക്കുന്ന ദളിത്, പിന്നോക്ക, ആദിവാസി സഹോദരങ്ങൾക്ക് അവരുടെ അവകാശം കൊടുക്കാൻ പറ്റൂ. അല്ലെങ്കിൽ മേലേക്കിടയിലെ ചിലർ തന്നെ എല്ലാ ആനുകൂല്യവും കൊണ്ടുപോകും.

ഉള്ളൂരിന്റെ മനസ്സിലെ പപ്പടം ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് പൊടിഞ്ഞു. പക്ഷെ ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ മനസ്സിലെ ജാതി പൊടിയാൻ ഒരു സെൻസസ് കൊണ്ട് മാത്രം പറ്റില്ല, അതിന് വിദ്യാഭ്യാസം വേണം.

അതുകൊണ്ട് നമ്മൾ പറയേണ്ടത് ഇതാണ്; ജാതിയെ ഇല്ലാതാക്കാൻ, ജാതിയെ എണ്ണിയേ പറ്റൂ.

സംവരണത്തെ രക്ഷിക്കാൻ, സംവരണം ആർക്ക് കിട്ടുന്നു എന്ന് അറിയേണ്ടതുണ്ട്.

ഗുരു ചോദിച്ച ആ ചോദ്യം ഇന്നും നമ്മളോട് ചോദിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു – “പൊടിഞ്ഞോ?”

പുതുച്ചേരിയിൽ 14 വർഷമായി തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഇല്ല – എന്തുകൊണ്ട്?

പുതുച്ചേരിയിൽ അവസാനമായി മുനിസിപ്പൽ, പഞ്ചായത്ത് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടന്നത് 2011-ൽ ആണ്. അതായത് 14 വർഷമായി അവിടെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഒരു കൗൺസിലർ പോലും ഇല്ല.

കാരണം എന്താണ്?

ആർക്ക് സംവരണം കൊടുക്കണം എന്ന തർക്കം.

പുതുച്ചേരിയിൽ SC (പട്ടികജാതി), BC (പിന്നോക്കം), ST (പട്ടികവർഗം), സ്ത്രീകൾ എന്നിവർക്ക് എത്ര വാർഡ് മാറ്റിവെക്കണം എന്നതിന് നിയമപരമായ ഒരു കണക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കോടതി പറഞ്ഞു – “നിയമപരമായി നിലനിൽക്കുന്ന ഒരു സംവരണ ചട്ടം ഉണ്ടാക്കാതെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടത്താൻ പറ്റില്ല”

സർക്കാർ എന്ത് ചെയ്തു? ഒരു ഒറ്റയാൾ കമ്മീഷനെ വെച്ചു. ആ കമ്മീഷൻ റിപ്പോർട്ട് കൊടുത്തു. ആ റിപ്പോർട്ട് സർക്കാർ ഇപ്പോൾ പരിശോധിക്കുകയാണ്.

കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച മദ്രാസ് ഹൈക്കോടതി ചോദിച്ചപ്പോൾ പുതുച്ചേരി സർക്കാർ പറഞ്ഞത് – “ഇനി 2 വർഷം കൂടി സമയം തരണം” എന്നാണ്.

ഇതെങ്ങനെ ഗണപതി കല്യാണം പോലെയാകും?

നിങ്ങൾ പറഞ്ഞ ആ പ്രയോഗം കൃത്യമാണ്.

“നാളെ നടത്താം, നാളെ നടത്താം” എന്ന് പറഞ്ഞ് 14 വർഷമായി നീണ്ടുപോകുന്നു. സുപ്രീം കോടതി പറയുന്നു നടത്താൻ, ഹൈക്കോടതി പറയുന്നു നടത്താൻ, ജനങ്ങൾ കാത്തിരിക്കുന്നു. പക്ഷെ ഫയൽ കമ്മീഷനിൽ നിന്ന് സർക്കാരിലേക്ക്, സർക്കാരിൽ നിന്ന് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷനിലേക്ക്.

ഇതിനിടയിൽ ആർക്കാണ് നഷ്ടം?

സംവരണത്തിന്റെ പേരിൽ കടിപിടി കൂടുന്ന നേതാക്കന്മാർക്കല്ല. സാധാരണക്കാരന്.

റോഡ് ശരിയാക്കാൻ, കുടിവെള്ളത്തിന്, തെരുവുവിളക്കിന് ഒരു കൗൺസിലറെ പോലും കാണാൻ പുതുച്ചേരിക്കാരന് കഴിയുന്നില്ല.

സംവരണം കൊടുക്കുന്നത് പാവപ്പെട്ടവന് വേണ്ടിയാണ്. പക്ഷെ സംവരണത്തിന്റെ പേര് പറഞ്ഞ് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് തന്നെ നടത്താതിരുന്നാൽ, പാവപ്പെട്ടവന്റെ വോട്ട് ചെയ്യാനുള്ള അവകാശം തന്നെ ഇല്ലാതാകുന്നു.

അതുകൊണ്ട് തടസ്സം നീങ്ങി എന്ന് കേൾക്കുന്നത് നല്ല വാർത്ത തന്നെ. പക്ഷെ “2 വർഷം കൂടി” എന്ന് പറയുന്നത് വീണ്ടും ആ ഗണപതി കല്യാണം പോലെ നീളുമോ എന്നാണ് ജനങ്ങളുടെ പേടി.

മഠത്തിൽ ബാബു ജയപ്രകാശ്………….✍️ My WatsApp Contact No 9500716709